Memleketimizde kara taşıtlarının bakım ve onarımları için irili ufaklı oto sanayi siteleri kuruluş ve kurulmaktadır.

Genellikle şehrin dışında kurulan sitelerin sokakları araç kullanmanın en zor olduğu yerlerin başında gelir.

Ne zaman nereden araç çıkacağı belli olmaz.

Hele gideceğinizin yerin nokta olarak adresini bilmiyor, hem yolu takip ediyor, hem de adres arıyorsanız vay halinize!

Bu durumda daha çok dikkat etmelisiniz.

Tamir sürecinde kaporta, koltuk ve farları sökülmüş, kablo, hortum vs iç aksamları dışarıda sallanan araçlar mı dersiniz, pert araçları taşımaktan yorgun düşmüş çekiciler mi dersiniz kol gezer buralarda.

O yetmiyormuş gibi arıza tespiti ve tamirden sonra yapılan nihai test sürüşleri daha çok tehlike saçar.

Kısa mesafeli sürüşler sanayi içinde, uzun mesafeli sürüşler ise en yakın devlet yolunda yapılır.

Çünkü başka çaresi yoktur.

O nedenledir ki her oto sanayi sitesiyle birlikte mutlaka test sürüş pistleri de yapılmalıdır.

Köy kahvaltısı dedikleri

Kentleşme süreciyle birlikte dışarıda yemek yeme alışkanlığının yanı sıra dışarıda kahvaltı yapma kültürü de doğdu.

Restoran, kafe ve otellerde kahvaltı tabağıyla başladı.

Açık büfe kahvaltı, serpme kahvaltı derken köy kahvaltısı sahnede yerini aldı.

Cadde ve sokaklarda, şehirlerarası yollarda hangi tabelaya baksanız göz kamaştırıcı köy kahvaltısı menüleri size selektör yapıyor.

Hadi açık büfeyi, kahvaltı tabağını anladık da köy kahvaltısı ne demek?

Özellikle onlarca çeşitten oluşan serpme köy kahvaltısı!

Bir köy çocuğu olarak benim bildiğim köy sofrası olur.

Sofrada da öyle her şey olmaz.

Köyde yetişen meyvelerden yapılan reçel olur, pekmez olur.

Süt, yağ, yumurta, peynir, kaymak, bal olur.

Ancak on çeşit peynir, on çeşit zeytin olmaz.

Karadeniz’in köy sofrasında zeytin, Ege’nin köy sofrasında mıhlama olmaz.

Maşallah şimdi serpme köy kahvaltılarında ne arasan var.

Tüm yöresel lezzetler birbirine karışmış vaziyette.

O halde amaç ne?

Köy kahvaltısı adı altında insanların tüketemeyeceği kadar bol çeşit ve bol kazanç!