Bu pandemi dönemin de sayımız gittikçe artıyor.
Panik bozukluk, depresyon.
Doktorlara göre, uzun süren ilaç tedavisi ile geçen bir rahatsızlık.
Psikolog lara göre, ilaçla birlikte düşünce gücümüzle, bakış açımızı değiştirmek.
Dostlarımıza arkadaşlarımıza göre, sen güçlüsün! Hiç yakışmıyor sana. Bırak artık, böyle saçma düşünceleri!
Biz panik bozuklara göre, Her krizde ölüm anını defalarca yaşamak.
İçimize atıklarımızın kör düğüm olduğunu yıllarca farketmeden yaşamamızın sonuçlarının bedelini bu şekilde ödüyoruz diye düşünüyorum.
Hep güçlü olma çabasında iken, kendimizin de insan olduğunu unuttuk. Hep başkalarını tamamlarken kendimizi eksilttik.
Sustuklarımız, içimize attıklarımız, beynimizin bir köşesin de ağlarken, duymadık, duyamadık.
Şimdi Feryat figan bilinç altımız tehlike var diyor.
Her akşam kalbimizdeki yalancı ağrıyı tetikleyen beynimiz, bir yandan da kalk ölüyorsun diyor. O an girdaba kapılıp panikledikçe, tansiyon yükseliyor, nabız dersen dört nala koşmaya başlıyor. Aklın yerini alan panik seni eline geçiriyor.
O an teslim olursan ölüm korkusu ile çıldırıyorsun.
Beynine hükmedip bu yaşadıklarım sadece korktuğum için oluyor, önceki kriz geldiğin de ölmedim şimdi de ölmeyeceğim diye idrak edersen bir müddet sonra paniği gönderiyorsun.
Ama girdap'a kapılıp bilinci devre dışı bırakırsan, acilde alıyorsun soluğu.
Çoğu zaman hazırlıksız yakalar insanı, bazende hep gelecek korkusu ile yaşarsın.
Ötekilerine göre, güçsüzlerin yarattığı bir beyin oyunu. Hep yargılar ve küçümserler.
Aslında paniğimizi tetikleyen sebeplerin başını çekenlerdir ötekiler. Bundan habersiz yaşayıp giderler.