Çocukluğum köylerde geçti. O zamanlar köpek demek güvenlik demekti, köpek demek arkadaş demekti. Uzak tarlalarda ürün bekçiliği yaparlardı. Şu zamandaki gibi etrafta başıboş, hasta, uyuzlu köpek görmezdik. Kedi demek bereket demekti. Yemek yerken sofra altında beklerler, babaannem onlar için hep melek derdi. Ortalıkta fareler sıçanlar cirit atamazdı.
Sonra ne olduysa insanlar köpekleri sokaklara attı dengesiz üremeler, birinden başka birine bulaşan hastalıklar… Suçlular yine köpekler oldu.
Sokak hayvanı diye bir şey yoktu önceden. Sokaklar zaten onlarındı.
Şimdi Kanunların yaşatmak ile zorunlu olduğu ülkede, insanlardan bekledikleri tek şey sevgi olan bu canlar için uyutma kararı alıyorsunuz.
Adalet bakanlığının 2023 te verilerine göre 31.216 çocuk istismar dosyası açılmış, 438 kadın cinayeti işlenmiş ve sizler tehlikeli diye sokak hayvanlarına uyutma kararı mı verip öldüreceksiniz.
Asıl korkulması gereken insanlarken, bir kap su mama isteyen bu hayvanlara mı geldi sıra.
Duvarlar örülmüş, taşlanmış, yol kenarlarında aç susuz bırakılmış yabanileşmeye mahkûm bırakılmış yetmezmiş gibi ölüm fermanı veriyorsunuz.
Sokak hayvanlarını toplamaya başlayacaksınız, zaten gel oğlum gel kızım dediğinizde onu ölüme götürdüğünüzden habersiz size gelecektir. Vicdanınız buna nasıl el verecek.
Öldürmeyin.
Yaşatın.
Tek çözüm kısırlaştırmak.

Veteriner Hekim
HÜSEYİN DEMİRCAN